تولد فرشته ی کوچولوی من

رفتم سراغ دکتر و بعد از کلی حاشیه رفتن گفت باید برم واسه ختم حاملگی خیلی ترسیده بودم و استرس داشتم رفتم بیمارستان...

(این بیمارستان تنها بیمارستانی هست توی شهرمون که nicu داره وآموزشی هم هست و کلا از همه نظر افتضاحه)

تا رفتم بیمارستان ۱ عده دانشجو  ریختن سرم و شروع کردن به دعوا کردن با من!!!!! که تا حالا کجا بودی و مگه تحت نظر دکتر نبودی وآنقدر سرزنشم کردن که دیگه گریم بند نمیومد توی شرایطی که استرس برام خطرناک بود اینهمه فشار عصبی داشتم تازه این اولش بود یکی از دانشجوها شروع کرد به دعوا که چرا لباستو عوض نمیکنی و رفت منم مونده بودم چکار کنم دوباره برگشت و با دعوا بهم گفت مگه نگفتم لباستو عوض کن؟... داشتم دیوونه میشدم گفتم با چی با کدوم لباس این چه طرز برخورده مگه من هر روز که زایمان نمیکنم که بدونم چی به چیه!!!!!!!!!!!

نفر بعدی اومد ... چند وقتته؟...۳۴ هفته ولی بچم تا ۲۸ هفته رشد کرده... خوب این بچه که زنده نمیمونه برو سریع سزارین کن...

خلاصه بستری شدم...

 خانمی اومده بود و میگفت دکتر گفته نمیتونم طبیعی زایمان کنم وباید سزارین بشم اونا هم بهش میگفتن باید طبیعی زایمان کنی!!!!!!!!!! آخرش بینوا از حال رفت و بالاخره بردنش واسه ی سزارین!!!!!!

رفتم واسه ی عمل آمادم کردن و دکتر اومد وکارشو شروع کرد بعد از ۵ دقیقه زیباترین صدای عمرمو شنیدم ... صدای گریه ی دخترم

وبعد... فرشته ی خیلی کوچولویی رو دیدم که با چشمای درشت باز و با دست و پاهای کوچولو  میخواست دنیا رو کشف کنه...

رزیدنت اطفال رفت بالای سر دختر کوچولومو و گفت ... چند هفتشه؟... یکی گفت ۲۸ هفته ... گفت خوب میمیره پس...بهش گفتن مامانش بیحسی داشته و بیداره... بعد تازه بچه رو معاینه کرد ...

دخترم ۱ کیلو وزنش و ۳۸ سانت قدش بود هیچ مشکل تنفسی نداشت و کاملا سرحال و فعال بود ...